Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/3414 K.2021/13931

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanık ...’a gerekçeli kararın öncelikle Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre mahkemeye son bildirdiği adrese yapılması gerektiği, bunun mümkün olmaması durumunda ise aynı kanunun 21. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılmış olması sebebiyle tebligatın usulsüz olduğu ve öğrenme üzerine gerçekleştirilen sanık ...'un temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-)Bozma ilamına uyularak gerekçede haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi karşısında; hüküm fıkralarında haksız tahrik indirimi yapılmayarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

2-)Sanıklar ... ve ...’un, mağdurlara yönelik olarak aynı fiille tehdit suçunu işledikten sonra, bu kez bir suç işleme kararının icrası kapsamında ayrı bir zaman diliminde aynı mağdurlara karşı aynı fiille yeniden tehdit suçunu işlemeleri karşısında; tehdit suçlarından temel ceza tayin edilerek, zincirleme suç hükümleri gereği TCK'nın 43/2-1. maddesi gereğince temel ceza artırıldıktan sonra, yine temel ceza üzerinden TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak bulunacak miktarın önceki cezaya ilavesiyle sonuç cezanın saptanması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre;

3-)Sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezası olarak eksik belirlenmesi,