Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/5595 K.2018/2000

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Soruşturma aşamasındaki anlatımlardan olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tanık ...’un usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenilmeden ve buna rağmen gerekçeli kararda, tanığın mahkemede beyanda bulunduğu da belirtilerek, eksik inceleme ve çelişkili gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığa tayin edilen cezada TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılırken, sanığın eylemini, iddianame anlatımında müşteki sıfatı ile yer almayan ve yargılamada da beyanı bulunmayan ...’a karşı da gerçekleştirmiş olduğu şeklindeki yerinde olmayan gerekçe gösterilmesi,

3-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;