Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/8146 K.2018/4759

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına yönelik ek savunma hakkı tanınmadan, cezanın zincirleme suç hükümleri gereğince artırımına karar verilerek CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2)Tekerrüre esas alınan Konya 5.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/653 Esas 2014/139 Karar sayılı ilamının, 14/07/2014 Tarihli Ek Karar ile sanık yönünden kesinleşmenin iptaline ve dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği halde, söz konusu ilamın hangi tarihte kesinleştirildiği araştırılmadan, sanık hakkında TCK'nun 58/6 maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması,

3)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,