Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/1926 K.2018/16210

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki savunmasında, mağdurun, mahkeme kararına rağmen çocuğuyla görüşmesini engellediğini, kendisine telefonda hakaret ettiğini belirtmesi ve mağdurun da bu hususu doğrulaması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanık hakkında 28.12.2006 tarihinde kurulan ilk hükümde hapis cezasının TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrildiği ve hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, denetim süresinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilirken sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmemesi,