KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/1975 E., 2021/10902 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık ve müdafii
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Hakaret suçuna ilişkin cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından,
1-Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik, sanık ... ve müdafiinin ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Tehdit suçundan kurulan hükümde ise;
Sanığın ... 11.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/240 esas, 2016/511 karar sayılı, 24.01.2011 suç tarihli dosyasındaki tehdit eylemi ile iş bu dosyadaki tehdit eyleminin zincirleme işlendiğinin kabulüne göre, sanık hakkında her iki dosya kapsamındaki eylemlere TCK' nın 106/2a, 43, 62. maddelerinin uygulanarak alt sınırdan hüküm kurulması halinde 2 yıl 1 ay olan hapis cezasından sanığın yukarıda bahsi geçen ... 11.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/240 esas, 2016/511 karar sayılı dosyası üzerinden almış olduğu kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezası düşüldükten sonra sonuç cezanın 5 ay olması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/1975, K. 2021/10902, 25 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama