Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/2245 K.2019/3209

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Katılanın yokluğunda yapılan yargılama sonunda sanık hakkında verdiği 24/04/2014 tarih ve 2013/817 esas, 2014/584 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunun 10. maddesi uyarınca katılanın son bildirdiği adrese tebliğ edilmeyerek başkaca adrese yaptığı tebligat evrakının müteadit defa tebliğ edilmeksizin iade edildiği, gerekçeli kararın katılana tebliğ edilmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamadığı gözetilmeksizin sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği yönündeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

2) Kabule göre ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,