Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/2352 K.2018/16536

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ...'ın eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-Tanık ...'ın tehdit iddiasını doğrulamaması, diğer tanık ...'ın ise, sanığın mağdurlara yönelik tehdit sözleri söylediğini ifade etmesi karşısında, adı geçen tanıkların beyanları arasında oluşan çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanarak, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,