Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/3219 K.2019/4168

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de:

a)Suç tarihi itibarıyla, sanığın adli sicil kaydında iki adet hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın bulunduğu ve bu kararların henüz sanık hakkında mahkumiyet hükmü içermediğinin anlaşılması nedeniyle; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını talep eden sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231/5 ve TCK’nın 51. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b)Sanık hakkında ek savunma hakkı verilmeden iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümlesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,