Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/401 K.2021/5649

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli karar başlığında suç tarihi 29/12/2014 olmasına rağmen 28/12/2014 yazılarak CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılmışsa da bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi ve görgüye dayalı bir tanık beyanının da bulunmaması karşısında; müşteki beyanının hangi gerekçeyle sanık savunmasına üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunan sanığın talimatla alınan savunmasında, 5271 sayılı CMK’nın 150/2. maddesindeki amir hükme aykırı olarak müdafii görevlendirilmemesi,

3-1 nolu bozmaya uyulması halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,