Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/638 K.2021/12913

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar ..., ...(Ali oğlu), ... ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı yapılan itirazların reddedilerek kesinleşmesi nedeniyle bu kararın temyiz kapsamında olmadığı, belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlara karşı hakaret suçundan kurulan beraat kararları bakımından; sanıkların eylemlerini karşılıklı olarak gerçekleştirdikleri kabul edildiği halde, TCK’nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c-son maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine beraat kararı verilmesi,

2- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri bakımından; 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın sabıka kaydı incelendiğinde hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına dair ilam olduğu” şeklindeki gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,