Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/7495 K.2018/18920

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın tehdit ve hakaret eylemlerini, uzlaştırma kapsamında bulunmayan eşe karşı kasten yaralama eylemiyle birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü/tutuklu olduğu anlaşılan sanığa duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlamadığı ve vareste tutulma talebi de bulunmadığı halde hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2)Hakaret suçunun aleni olan sokakta işlendiğinin anlaşılmasına karşın, TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca cezada artırıma gidilmemesi,

3)Kasten yaralama suçunun eşe karşı işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 86. maddesinin 3. fıkrasının a bendi yerine anılan fıkranın e bendi uyarınca cezada artırıma gidilmesi,

4)TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,