KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/7875 E., 2021/15927 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, kasten yaralama
- Hükümler
- Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 12.02.2015 tarihli oturumda şikayetçi olduğunu beyan eden ve davaya katılma talebi hakkında mahkemece bir karar verilmeyen müşteki ...'in CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca katılan sıfatıyla davaya kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında kasten yaralama eylemine ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan ...'in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat ve sanık ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a-Sanık ...' e yükletilen tehdit ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
b-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün de, usul ve Kanuna uygun olduğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/7875, K. 2021/15927, 26 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama