Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/8572 K.2019/12867

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.Ancak,

1-Hükümlü olarak cezaevinde bulunan sanığın olay günü tek kişilik odaya geçme talebinin kabul edilmemesi sebebiyle önce cezaevinde infaz koruma memuru olan katılanlarla tartışma yaşaması daha sonra da eline aldığı jilet ile kendisine zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, sözkonusu eylemine engel olmak için kendisine müdahale ederek etkisiz hale getirmeye çalışan katılanlara hitaben söylediği iddia ve kabul edilen '' beni bu odadan çıkartın tekli odada kalmak istiyorum almazsanız cezaevini patlatırım başınıza iş açarım kendimi keserim" ,

" sayıma girmeyin sizi tek tek keseceğim " şeklindeki tehdit sözlerinin cezaevinde infaz koruma memuru olarak görev yapan katılanların görevlerini yapmalarını engellemeye yönelik olduğunun anlaşılmasına göre, eyleminin TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçu kapsamında kalıp kalmadığı, değerlendirilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

3-Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması ve hangi ilamın tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi,