Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/1332 K.2019/16535

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın suçu kabul etmemesi, müştekinin tüfekle ateş eden kişiyi görmediğini belirtmesi, sanığın el svaplarında atış artığına rastlanmaması karşısında, mağdurun yanında olduğunu belirttiği oğlu ...ve eşinin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmeleri ve sanık hakkında hangi delillere göre mahkumiyet hükümleri kurulduğunun gerekçeli kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın silahla ateş etmek şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eyleminin, bir bütün halinde, silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, ancak TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, ayrıca TCK'nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

b-Silahla tehdit ve hakaret suçları yönünden, sanığın karşılıklı birbirlerine küfrettiklerini savunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre sanık hakkında tehdit suçundan TCK'nın 29. ve hakaret suçunda ise özel hüküm olan aynı Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,