Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/1347 K.2019/9689

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Müşteki ...’nin, 19.11.2015 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçmesi karşısında, hakaret suçundan açılan kamu davasının TCK'nın 73/4. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Tehdit suçundan yapılan incelemede ise;

a) Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, tanık ....’ün, tehdit eyleminin işlenmediğini söylemesi karşısında, kovuşturma evresinde olayı başkasından duymuş gibi ve bizzat tanıklık ettiğinden şüphe doğuracak şekilde anlatan mağdurun kızı tanık .... ile mağdurun çelişkili beyanlarına itibar edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanık hakkında hükmedilen cezanın belirlenmesinde, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığıyla orantılı ceza verilmesi ilkesi”ne aykırı olarak ve sanığın durumu ile dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde alt sınırdan orantısız biçimde uzaklaşılmak ve fazla ceza tayini,

c) Tehdit suçunun işlendiğinin kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,