Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/486 K.2019/1821

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Mersin 1. Çocuk Mahkemesi'nin 29/01/2013 tarih, 2012/388 Esas ve 2013/69 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun yakalama emri üzerine başka bir müdafi huzurunda savunmasının alındığı ve duruşmalardan bağışıklık tutulmak istediğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuk duruşmalara katılmadığından esas yargılamanın yapıldığı mahkemedeki zorunlu müdafiiden haberdar olmadığı,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 tarih, 2008/9-7 Esas ve 2008/56 Karar sayılı kararında belirtilen "Kendisine zorunlu müdafii atandığından suça sürüklenen çocuğun haberdar olmadığı durumlarda zorunlu müdafie yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz" hükmü gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkında Mersin 1. Çocuk Mahkemesi'nin 29/01/2013 tarih, 2012/388 Esas ve 2013/69 Kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın,

karar tarihinde 18 yaşını dolduran suça sürüklenen çocuğa tebliği yerine suça sürüklenen çocuk müdafiine yapılan tefhim işleminin hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılması karşısında.

Mersin 1. Çocuk Mahkemesi'nin 29/01/2013 tarih, 2012/388 Esas ve 2013/69 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilk kararın usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamayacağı gözetilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suça sürüklenen çocuğa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Suça sürüklenen çocuğun, tehdit eylemlerini çok kısa aralıklarla gerçekleştirmesi karşısında, eylemlerin tek bir suç olarak kabul edilip edilemeyeceği tartışılmadan, TCK'nın 43/1. maddesi uygulanarak ceza tayini,