Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/4979 K.2021/27433

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Olay tarihinde kentpark isimli parkta özel güvenlik görevlisi olduğu anlaşılan mağdurun 5188 sayılı Kanunun 23. maddesine göre kendisine karşı işlenen suçlar nedeniyle kamu görevlisi sayıldığı gözetilerek, mağdurun aynı Kanunun 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlayıp 11. maddesi uyarınca da valililikten çalışma izni alıp almadığı araştırılarak sonucuna göre, sanığın eyleminin şikayete tabi olmayan TCK'nın 265/1-4. maddelerinde düzenlenen silahla görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanığın, mağdur ...’e bıçak doğrultarak "seni öldürürüm" demesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 106/2-a maddesi kapsamında silahla tehdit suçunu oluşturması ve bu suçun takibinin şikayete bağlı olmaması karşısında, sanık hakkında şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi,