KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/5225 E., 2021/8305 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Beraat, düşme
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, mağdur vekilinin temyiz isteminin mağdura yönelik gerçekleşen eylemler nedeniyle kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:
1-Sanıklar ... ve ...(...) hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;
Mağdur vekilinin 04.04.2014 havale tarihli süre tutum temyiz dilekçesinde açıkça mağdurun şikayetçi olduğu sanıklar hakkında verilen kararları temyiz ettiğini belirttiği, kanuni süresinden sonra verdiği 29.05.2014 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ise, şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme hükümlerini de temyiz ettiği anlaşılmakla, 21.01.2014 tarihli duruşmada 15 yaşından büyük olan mağdurun alınan beyanında, sanıklar ... ile ...(Yalınız) hakkında şikayetçi olmadığını bildirmesi karşısında, adı geçen sanıklar yönünden temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak, mağdur ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanıklara atılı suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan ... vekinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak;
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/5225, K. 2021/8305, 9 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama