KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/532 E., 2019/6125 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yokluğunda verilen kararın sanık ...' in son savunmasındaki adresine MERNİS şerhiyle çıkarılan tebligatın Tebligat Kanunu' nun 21/2. maddesi uyarınca mahalle muhtarına tebliğinin usule uygun olmadığı anlaşılmakla sanık ...' in temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:
1-Sanıklar hakkında yaralama ve sanık ... hakkında hakaret eylemlerinden kurulan kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ..., ... ve ...' in, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2-Sanıklar hakkında tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince,
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmemeleri, olayın tek görgü tanığı olan ...' ın aşamalarda ve soruşturma aşamasında yapılan teşhis sırasında sanıkların şikayetçiyi darp ettiklerini, ancak olayda silah görmediğini beyan etmesi, sanıkların şikayetçiye yönelik tehdit sözleri söylediğine ilişkin bir beyanın da bulunmaması karşısında; şikayetçinin beyanının ne suretle sanık savunmalarına üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,
b-Kabule göre ise;
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete' de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/532, K. 2019/6125, 4 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama