Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/6470 K.2021/29838

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK’nın 106/2-a maddesi uyarınca belirlenen temel ceza üzerinden anılan Kanunun 43/2. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken cezanın 2 yıl 6 ay yerine 3 yıl biçiminde fazla hesaplanması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen karardan tebliğnameye aykırı olarak “TCK’nın 43, 29 ve 62. maddelerine ilişkin” kısımlar çıkarılıp yerlerine “sanığın eylemini birden fazla mağdura karşı gerçekleştirmesi nedeniyle cezasının TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca takdiren (1/4) oranında artırımı ile 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,