Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/7107 K.2020/2864

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hakaret eyleminden verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün temyizinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs eyleminden verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün temyizinde;

Sanığın silahla tehdit eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığı kabul edilmesine karşın, TCK'nın 25.maddesi gereğince beraati yerine ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının, kararlardan "ceza verilmesine yer olmadığına" ibareleri çıkarılarak yerine TCK'nın 25/1 ve CMK'nın 223/2-d maddeleri uyarınca "sanığın beraatine" ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİ, ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik hakaret ve silahla tehdit eylemlerinden verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlerin temyizinde ise;

a) Akıl hastası olduğu anlaşılan sanığa CMK'nın 147 ve 191. maddeleri uyarınca usulünce kimlik bilgileri tespit edilip kanuni hakları hatırlatılarak savunması alınmadan yargılamaya devamla ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

b) Sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince sağlık kurulu veya Adli Tıp İhtisas Dairesi'nden rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, Adli Tıp Kurumunun 08.03.2013 tarihli tek hekim imzalı raporuna istinaden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

c) Kabule göre de;

Hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanan sanığın, CMK’nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,