Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/7553 K.2020/2237

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın CMK'nın 223. maddesine göre verilmiş hüküm niteliğinde bulunmadığı, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı ve sanık ... müdafiinin dilekçesi üzerine merci Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itirazın reddine karar verilmiş bulunmakla, sanık ... müdafiinin talebiyle ilgili KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

B-Sanık ... hakkında tehdit, hakaret suçlarından, sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıkların tüm aşamalarda suçlamayı reddetmeleri, suç tarihi, temyize gelen sanıklar ile temyiz dışı sanıkların olay yerinde bulunup bulunmadığına, olay yerinde sanıklar dışında kimlerin bulunduğuna, tehdit ve hakaret içerikli sözleri söyleyenler ile içeriklerine dair, sanıklar ile aralarında husumet bulunan katılanın, eşi olan tanık ...'in, tanık ...'nin ve diğer tanık ...'ın aşamalardaki ve birbirleri ile çelişen beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, yeterli somut delil bulunamamasına rağmen, sanıkların savunmasına ve sanık ...'ın 06.01.2011 tarihinde yurt dışında bulunduğuna ilişkin yazıya neden itibar edilmediği, katılanın ve tanıkların aşamalardaki ve birbiri ile çelişen beyanlarına neden üstünlük tanındığı açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a- Sanıklar ile katılan arasında müşterek mirasçı olarak ortak oldukları yere katılanın ev yapmasından kaynaklanan husumet sebebiyle atılı suçların işlendiğinin kabul edilmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Sanık ...'ın beraat talebinin lehe hüküm olan TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulanmasını da kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek bir karar verilmemesi,

c-Sanık ... müdafii tarafından temyiz dilekçesine ekli Sakarya 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/43 Esas, 2012 /862 Karar sayılı gerekçeli karar incelendiğinde, sanığın 13.11.2008 tarihinde işlediği kabul edilen kasten yaralama suçu ile ilgili olarak 29.08.2012 tarihili raporda "sanığın suç tarihinde ve halen atipik psikoz denilen hastalığın etkisinde olduğu ve TCK'nın 32/1 kapsamında akıl hatalığının düçar olduğu" belirtilmesi üzerine sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığında karar verilerek, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulandığı,

temyiz konu dosya da yaklaşık 5 ay önce alınan 15.03.2012 tarihli raporda ise "antisosyal kişilik bozukluğu olduğu ve hukuki ehliyetinin tam olduğunun" belirtilmesi karşısında, Sakarya 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/43 Esas, 2012 /862 Karar sayılı dosyadaki rapor ve ilgili evrak dosya arasına alınarak,

5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda belirtilen tüm raporlar irdelenerek ve raporlar arasındaki çelişki de giderilmek suretiyle Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

d-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde TCK'nın 51/3. maddesi gereğince, denetim sürelerinin gerekçe gösterilmeksizin 3 yıl olan üst hadden uygulanması,

e-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,