KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/7992 E., 2020/2984 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit, sanık ... hakkında yaralama ve sanık ... hakkında tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
A-Sanığın sabıkasında görülen kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK’nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasına geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, sanık hakkında ''daha önce başka bir suçtan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, ancak sanığın denetim süresi içinde Yeniden suç işlediği" şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
B-Daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan, 15 yaşını tamamlamış ve 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğa verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/7992, K. 2020/2984, 12 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama