Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/8326 K.2019/19060

Hakaret suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetime tabi tutulmasına dair Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/07/2009 tarihli ve 2007/211 esas, 2009/1110 sayılı kararının 01/10/2009 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 14/06/2014 tarihinde kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine,

hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun’un 125/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/06/2015 tarihli ve 2015/358 esas, 2015/687 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 30/10/2019 gün ve 94660652-105-16-12250-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2019 gün ve 2019/106099 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 14/02/2019 tarihli ve 2018/7644 esas, 2019/2179 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; suç tarihinde 15- 18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken denetim süresi 3 yıl yerine hatalı şekilde 5 yıl olarak belirlendikten sonra,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 01/10/2019 tarihinde kesinleştiği ve bu tarihten itibaren 3 yıllık denetim süresi dolduktan sonra 14/06/2014 tarihinde suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresinde suç işleyerek ihlalde bulunduğundan bahisle yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ