Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/10134 K.2020/13986

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanık hakkında TCK 43/2-1. maddesi gereği artırım yapılırken mağdur sayısı da gözetildiğinde somut olaya ilişkin herhangi bir gerekçe gösterilmeden, ilgili Kanun maddesinde düzenlenen alt sınırdan uzaklaşılması,

2- Hüküm kurulurken önce kanun maddesinde öngörülen temel ceza belirlenip sonrasında ise TCK’nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerine ilişkin Kanun maddesinin uygulanması, dolayısıyla sıralamanın 125/1, 125/4, 43/1, 62/1. maddeleri olması gerekirken, zincirleme suça ilişkin Kanun maddesinin, temel cezadan olan aleniyet maddesinden önce tatbik edilmesi suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

3- 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,