Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/12191 K.2021/2999

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- İddianame anlatımına göre sanığın, tanık beyanları ile doğrulanan katılana sarf ettiği sözlerinin muhatabın, onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olup, hakaret suçunu unsurları itibariyle oluşturduğu gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle, sanığın beraatine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Mahkemenin CMK’nın 230/2. maddesine aykırı olarak ve kendi içinde birbiriyle çelişecek şekilde CMK'nın "223/2 (c) ve (e) fıkralarına göre hüküm kurması,