Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/13127 K.2021/5214

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanığın temyiz isteminin dilekçesi içeriğine göre hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Aynı yargı çevresinde başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın bağışık tutulma talebi bulunmaması karşısında, hükmün açıklandığı 04/06/2015 tarihli son oturumda duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında olan hakaret, tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının uzlaşma kapsamında bulunmayan TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak mala zarar verme ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından beraat kararı verilmesi karşısında; TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanma zorunluluğunun meydana geldiği anlaşılmakla, CMK’nın 253. ve devamı maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,