Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/13260 K.2022/13716

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre,temyizin kapsamının, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu ve hükümlerin sanık tarafından da temyiz edildiği anlaşılmış, ayrıca Ceza Genel Kurulunun 12/03/2013 gün ve 1515–202 ile 21/12/2010 gün ve 230–264 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında açıkça vurgulandığı gibi, kesin nitelikteki hükümler ancak kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla,

suç vasfına yönelik ya da suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği hükümlere karşı yapılan aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabilecektir.

Somut olay kapsamında, Yerel Mahkemece sanık hakkında hükmolunan, mağdur ...’ye karşı kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2, 3-e, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile hakaret suçundan 125/1, 125/4, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1540 TL adli para cezası ve mağdur ...’ye karşı kasten yaralama suçundan TCK’nın 86/2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası, karar tarihi de göz önünde bulundurulduğunda 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte bulunmaktadır.

Ancak Yerel mahkemece adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca seçimlik ceza öngörülen hakaret ve kasten yaralama suçlarından hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğunun olduğu gözetilmeyerek, temel cezaların doğrudan adli para cezası üzerinden belirlenmesi suretiyle yanılgılı bir uygulama sonucu kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği ve hükümlere ilişkin O Yer Cumhuriyet Savcısının aleyhe temyiz isteminin de bulunduğu anlaşıldığından, kesin nitelikteki hükümlerin temyiz incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi ve olay sırasında ...’te olduğunu, olay yerinde bulunmadığını belirtmesi, bu anlatımının temyiz dışı sanıklar ... ve ... tarafından doğrulanması karşısında, temyiz dışı sanık ...’nin soruşturma evresinde önce “... ile birlikte gelen ... ve ... ellerindeki bıçaklarla birden ...’ye saldırdılar. ... arkadan ve önden iki kez kardeşim ...’yi bıçakladı.” şeklinde anlatımda bulunduğu, akabinde ise sanık ...’ın da müştekileri darp ettiğini söylediği,

müştekilerin aşamalardaki beyanlarında, sanığın olay yerinde olduğunu ve çıkan tartışmada kendilerine saldırdığını ve hakaret ettiğini belirttikleri anlaşılmakla, sanığın olay yerinde bulunup bulunmadığının tespiti yönünden öncelikle, sanığın teşhise elverişli fotoğrafları temin edilerek, temyiz dışı sanık ..., müştekiler ve tanıklar ... ile ...’e gösterilmesi, sanığın suç tarihinde kullanımında olan telefon numaralarının tespiti ile baz istasyonu bilgileri içeren HTS kayıtlarının temin edilmesi, dosyada mevcut beyanlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesi,

giderilemediği takdirde hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığının açıklanıp tartışılması ve tüm delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi sonucunda sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükümleri kurulması,