Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/1484 K.2020/7569

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün temyizinde;

Eyleme, yükletilen suça ve ceza verilmesine yer olmadığına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında atılı suçtan hükmedilen hapis cezasından haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması sırasında uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Gerekçeli kararda sanık hakkında haksız tahrik sebebiyle "yarı oranında" indirim yapıldığı belirtilmesine karşın, hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasınd "1/4" oranında indirim yapılarak gerekçe ve hüküm içerisinde çelişkiye neden olunması,

3-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,