Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/149 K.2020/4686

Bozma üzerine, yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın SEGBIS yoluyla yüzüne karşı verilen karada temyiz süresinin ''7 gün'' yerine ''15 gün'' olarak belirtilmesi ve cezaevinde bulunan sanığın temyiz yoluna başvuru şeklinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi nedeniyle sanığın temyiz isteğinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın atılı suçu kabul etmemesi karşısında, soruşturma evresinde ifadesi alınan Okan Bodur ile sanığın savunmasında belirttiği Necla Bora'nın tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmeleri ve sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanığın sabıkasında görülen ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları olduğu ve sanığın diğer eylemlerinin 3167 sayılı Çek Kanunu'nda 6273 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle suç olmaktan çıkarıldığı, CMK’nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında,

sanık hakkında diğer koşullar değerlendirilmeden," daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları olduğu ve şartların oluşmadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,