Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/1491 K.2022/6584

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun,borcu ile ilgili görüşmek için işletmesi sanık ...’a ait, işletme kaydı diğer sanığa ait işyerine gittiği, bu borç konusunda tartışmanın başladığı, tartışma sırasında sanık ...’ın mağduru tehdit ettiği ve sanık ...’ın kardeşi sanık ...’ın da işyerine daha sonra gelerek mağdura tokat attığının kabul edildiği olayda, ani gelişen tartışma ortamında, sanık ...’ın, sanık ... ile ne suretle önceden anlaşıp planlayarak iştirak iradesi içinde atılı eylemleri gerçekleştirdikleri açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Taraflar arasında araç kiralama ilişkisi nedeniyle çıkan tartışma sonucu gerçekleşen olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,