Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/15368 K.2022/13604

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK’nın 129/1. maddesi uyarınca hakaretin haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi nedeniyle sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, CMK’nın 223/4. maddesi gereğince ceza tayin edilmeden doğrudan “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, Yasaya aykırı olarak TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca hüküm kurulduktan sonra TCK'nın 129/3 maddeleri gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmüş olmakla bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından “TCK'nın 125/1. maddesinin” uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.