Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/15696 K.2021/18242

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1)TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde;

hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, somut olayda 112 Acil servis görevlilerinden kendisine iğne yapmalarını isteyen sanık ...’in olumsuz yanıt alınca mağdur ... ile karşılıklı itiştikleri ve birbirlerinin boğazını sıkarak saçlarını çektikleri iddia olunan olayda görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir ve tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği, kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2) Olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan ve soruşturma aşamasında beyanları alınan ..., ve ...’in tanık olarak usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenilmeleri ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hakaret suçundan beraat; görevi yaptırmamak için direnme suçunda ise ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre;

1)Sanığın direnme eyleminin, TCK'nın 25/1. maddesi gereğince meşru savunma sınırları içinde kaldığının kabulü karşısında; CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, ceza tertibine yer olmadığına dair karar verilmesi,

2)Hakaret suçunda beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 230/2 ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,