Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/15771 K.2021/15155

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) CMK’nın 231. maddesi uyarınca beş yıllık denetim süresi içerisinde suç işleyen sanık hakkında, hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu ilamda, hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca, uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte ve aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkin düzenleme nedeniyle,

sanığın birlikte işlediği uzlaşma kapsamında olmayan TCK’nın 86/2-3e maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu ile TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun mağdurlarının farklı olması nedeniyle anılan Kanun hükümleri ile değişik CMK’nın 253/3. maddesinin uygulama alanı bulmayacağından, hükmün açıklanmasına sebebiyet veren mala zarar verme suçundan mahkumiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip, sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2) CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, önceki hükümde uygulanmayan TCK'nın 29. maddesinin tatbiki ve hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca paraya çevrilmesine karar verilerek, CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

3) Hakaret suçunun seçenekli ceza içermesi nedeniyle, hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi ve hapis cezasının tercih edilmesi halinde, TCK’nın 50/2. maddesi uyarınca, bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceğinin gözetilmemesi,

4) Hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesi yerine, genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanunun 29. maddesi ile hüküm kurulması,

5) Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası nedeniyle 7 ay 8 gün hapis cezası yerine 7 ay 12 gün hapis ve sonuç olarak “4360 TL” adli para cezası yerine “4440 TL” olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,