Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/16013 K.2022/13196

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın söylediği sözlerin kime söylendiğinin ve TCK’nın 126. maddesinde de belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde mağdurların şahsına yönelik olduğunun anlaşılamaması karşısında, matufiyet şartının olayda gerçekleşmediği, bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın, hakaret eylemini birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararının icrası kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesine karşın, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,