Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/17803 K.2022/22929

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın eylemini birden fazla mağdura yönelik gerçekleştirmesine karşın sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olmaması, suçtan doğan maddi bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun koşullarının somut olayda oluşup oluşmadığı tartışılmaksızın, ''Sanık hakkında daha önce verilen mahkumiyet hükmünün açıklanması geri bırakıldıktan sonra denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi,

CMK 231/8 maddesi uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde karar verilememesi hususları gözönüne alındığında, sanık hakkında CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,'' biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle, adli para cezasından daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,