Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/18491 K.2020/16739

Hakaret suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine dair Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 16/04/2013 tarihli ve 2012/774 esas, 2013/334 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

Aynı Mahkemenin 18/12/2018 tarihli aynen infaza ilişkin ek kararının, 16/04/2013 tarihli kararın kanun yararına bozulması halinde hukuken geçersiz olacağı düşünülerek yapılan incelemede;

“Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine esas hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesi gereğince 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 43/1. maddesince 1/4 oranında arttırıldığında hesap hatası yapılarak 3 ay 22 gün hapis cezası yerine, 4 ay 11 gün hapis cezasına karar verildiği, anılan hesap hatasını takiben 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında ise 3 ay 3 gün hapis cezası yerine, 3 ay 19 gün hapis cezasına karar verilerek sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık ve katılanın yokluğunda verilen Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 16/04/2013 tarihli ve 2012/774 esas 2013/334 sayılı gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçalarının dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; söz konusu tebligat parçalarının aslının ya da onaylı örneklerinin temini gerektiği,

Anlaşıldığından, kanun yararına bozma talebi hakkında şimdilik bir karar vermeye yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,