Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/18908 K.2020/18702

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Katılanın 08/12/2014 tarihli duruşmada, “sabah çıkarken kapıda sesler duydum ne oluyor derken benimle ilgili küfürler ediyormuş arkamdan ağza alınmayacak küfürler etmiş ” şeklindeki beyanı karşısında; TCK'nın 125/1-son cümlesi gereğince, gıyapta hakaret suçunun oluşabilmesi için fiilin en az üç kişi ile ihtilat edilerek işlenmesi gerektiğinden 03/07/2014 tarihli tutanakta imzası bulunan ...,... ’in tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve sonucuna göre hakaret suçunda ihtilat unsurunun oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçu ile birlikte işlenen tehdit suçlarından açılan kamu davasında soruşturma aşamasında uzlaştırma teklifi yapılmış ise de, suç tarihine göre her iki suçun da uzlaştırma kapsamında bulunmadığından, soruşturma aşamasında yapılan uzlaştırma teklifinin geçersiz olduğu, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de Bir numaralı bozma nedenine uyularak yapılan yargılama sonucu hakaret suçundan beraat düşünülmesi halinde;

hükümden sonra 02/12/2016 tarih 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1-b-3. maddesi uyarınca, tehdit suçunun da uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca tehdit suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3) Kabule göre de;

a) Suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında seçenek yaptırım öngören hakaret suçundan uygulama yapılırken, doğrudan adli para cezasına hükmedilebileceği gözetilmeden, yeterli gerekçe gösterilmeyerek hapis cezasının tercih edilmesi ve belirlenen hapis cezasının da, adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanığın hakaret eylemini Sakarya Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesinin giriş bölümünde gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine karşın, aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin tartışılmaması,

c) 28/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,