Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/19337 K.2021/15575

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen müşteki sanık ...’nın 03/03/2016 ve 30/06/2016 tarihli duruşmalarda sanık ...'dan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, ilk derece mahkemesince bu isteği karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki sanık ...’nın davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkındaki hükümlerin katılan ... tarafından temyiz edilmesine karşın mahkemece usulsüz kesinleştirilerek infaza gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede;

A- 1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından yerel mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara yönelik, sanık ...'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak yerel mahkemenin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kasten yaralama ve sanık ... hakkında silahlı tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

03/03/2016 tarihli oturumda sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan eden müşteki ...'nın katılan sıfatını kazanmadığı ve bu nedenle hükmü temyiz hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki ...'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Sanık ...'un aleni olan lokantada katılan sanık ...'ya hakaret etmesine karşın, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

2- Soruşturma aşamasında kasten yaralama suçundan uzlaşma teklif formları düzenlenip imzalandığı, sanık ... hakkında hakaret suçundan ise, yönteme uygun olarak CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Sanık ...’nın silahlı tehdit ve suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan mala zarar verme suçlarından beraat etmesi karşısında, TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanık ...’un tekerrüre esas alınan mahkumiyetindeki TCK'nın 141/1. maddesi ile diğer tekerrüre esas ilamdaki TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinin 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaştırma kapsamına alınmış olmaları karşısında, sözü edilen suçlardan mahkumiyeti içeren ilamlar yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı, kasten yaralama suçunda seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilip edilmeyeceği hususlarının değerlendirilmesi zorunluluğu,

5- Üç nolu bozmaya uyulup uzlaşma gerçekleşmemesi halinde ise;

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin olarak; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış " ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden; Anayasanın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd.maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,