KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/19836 E., 2020/16338 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların, kendileri aleyhine yürütülen icra takibi sonucu haciz işlemi için gelen ve avukat olan katılana, görevini yerine getirmesini engellemek amacıyla "sizi yakarız, öldürürüz, gerekirse sizi, kendimizi öldürürüz" dedikleri ve yine aynı maksatla katılanın bürosuna gidip birlikte çalıştığı avukat ...'na, katılanı kastederek "bu tahliyeyi geri çeksin yoksa kendisini öldüreceğiz" dediklerinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanıklar hakkında direnme eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez gerçekleştirmeleri nedeniyle TCK'nın 265/2. maddesi uyarınca kurulan hükümlerde TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurularak eksik cezalar tayin edilmesi,
2-Dairemizin 02/05/2018 tarih, 2014/17350 esas ve 2018/8336 karar sayılı ilamıyla CMK’nın 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi yetersiz olduğundan bahisle hakaret suçlarından kurulan hükümlerin bozulduğu, sabıkasız olan sanıklar hakkında kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyecekleri konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken "suçun işleniş biçimi ve sanıkların suçtan sonraki davanışları" şeklindeki yetersiz ve aynı gerekçeyle hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/19836, K. 2020/16338, 16 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama