Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/20068 K.2020/15506

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Mükerrir olan sanık hakkındaki seçimlik temel ceza, TCK’nın 58/3. maddesine aykırı biçimde para cezası olarak tayin edilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, Dairemizce de benimsenen yerleşik içtihatlarında da açıkça vurgulandığı gibi, kesin nitelikteki hükümler ancak kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla, suç vasfına yönelik ya da suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği hükümlere karşı yapılan aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan doğrudan verilen 500 Türk Lirası adli para cezası, karar tarihi de göz önünde bulundurulduğunda, 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte bulunmaktadır. Ancak Yerel Mahkemece tehdit eyleminin, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olduğu gözetilmeyerek suç vasfında yanılgıya düşülmüştür. Bu nedenle kesin nitelikteki tehdit suçuna ilişkin hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılanın avukat olarak sanık aleyhinde icra takibi yürüttüğü, sanığın olay günü katılanı telefonla arayarak, iddianamede belirtilen sözlerle hakkındaki icra takibini önlemek amacıyla tehdit etmesi biçiminde gerçekleşen eyleminin, bir bütün halinde TCK'nın 6/1-d maddesi delaletiyle aynı Kanunun 265/2. maddesinde yer alan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek, yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,