KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/20796 E., 2020/21030 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Fuhuş, şantaj
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde
Sanığa yükletilen şantaj eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ...’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Sanık hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Katılanın ifadesinde şikayet tarihinden yaklaşık 1 ay önce sanığın kendisini iki kadınla tanıştırarak fuhuş yapmasına aracılık ettiğini belirttiği; Uyap sisteminden yapılan sorgulamada ve dosyada mevcut evraklar kapsamında sanık hakkında Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/252 esas sayılı dosyasında şikayet tarihinden 2 ay önce işlediği fuhuş suçundan mahkumiyeti olduğu görülmekle mükerrer yargılamanın önüne geçilebilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ihtimalinin bulunması karşısında; temyize konu dosyada fuhuş suçunun mağdurunun belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/20796, K. 2020/21030, 22 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama