Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/2250 K.2020/12516

Basit tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-2. Cümle, 43/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 600,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2019 tarihli ve 2018/107 esas, 2019/271 sayılı kararına yönelik itirazın süreden reddine ilişkin mercii Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2019 tarihli ve 2019/544 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21/05/2020 gün ve 46676 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 39/4. maddesine göre, son günün tatile rastlaması halinde, sürenin tatilin ertesi günü biteceğinin belirtilmesi karşısında, sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2019 tarihli kararın, sanık müdafiine elektronik tebligat olarak 29/06/2019 tarihinde tebliğ edildiği, 7 günlük itiraz süresinin son günü olan 06/07/2019 tarihinin hafta sonu tatiline rastlaması sebebiyle, devam eden ilk mesai gününde sanık müdafii tarafından verilen 08/07/2019 tarihli dilekçe ile yapılan itirazın süresinde olduğu gözetilmeden, merci mahkemesince itirazın esastan incelenmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK’nın 231. maddesinin 12. fıkrasına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı itiraz yoluna başvurulabilecektir.

Olağan kanun yollarından olan itiraz, CMK’nın 267 ila 271. maddeleri, arasında düzenlenmiş olup "İtiraz olunabilecek kararlar" başlıklı 267. maddesinde. "Hâkim kararları ile kanunun gösterdiği hâllerde, mahkeme kararlarına karşı itiraz yoluna gidilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre, kural olarak sadece hakim kararlarına karşı gidilebilecek olan itiraz yoluna, kanunlarda açıkça gösterilmiş olunması kaydıyla mahkeme kararlarına karşı da başvurulması mümkündür.

Anılan Kanun'un 268. maddesi, "Hâkim veya mahkeme kararına karşı itiraz, kanunun ayrıca hüküm koymadığı hâllerde 35 inci Maddeye göre ilgililerin kararı öğrendiği günden itibaren yedi gün içinde kararı veren mercie verilecek bir dilekçe veya tutanağa geçirilmek koşulu ile zabıt kâtibine beyanda bulunmak suretiyle yapılır. Tutanakla tespit edilen beyanı ve imzayı mahkeme başkanı veya hâkim onaylar. 263 üncü Madde hükmü saklıdır." hükmünü amirdir

CMK’nın 270 ve 271. maddelerine göre, itiraz incelemesi kural olarak duruşmasız ve dosya üzerinden yapılacak, merci gerekli görürse Cumhuriyet savcısı, müdafii veya vekili de dinleyebilecektir. Bunun yanında merci, yazı ile cevap verebilmesi için itiraz istemini Cumhuriyet savcısı ve karşı tarafa bildirebilecek, kendisi de inceleme ve araştırma yapabileceği gibi gerekli gördüğünde bunların yapılması konusunda emir de verebilecektir. İncelenen dosyada;

Sanık ... hakkında katılanlara yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-2. cümle ve 43/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın müsnet suçlardan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2019 tarihli kararının, sanık müdafiine elektronik tebligat olarak 29/06/2019 tarihinde tebliğ edildiği,

7 günlük itiraz süresinin son günü olan 06/07/2019 tarihinin hafta sonu tatiline rastlaması sebebiyle, devam eden ilk mesai gününde sanık müdafii tarafından verilen 08/07/2019 tarihli dilekçe ile yapılan itirazın süresinde olduğunun anlaşılması karşısında, itirazın süresinde olduğu kabul edilip esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, itiraz başvurusunun süresinde olmadığından bahisle reddine dair, mercii Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2019 tarihli ve 2019/544 değişik iş sayılı kararında isabet bulunmadığı anlaşılmıştır.