Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/22800 K.2022/21079

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

30/09/2015 tarihli tutanak içeriğine göre, polislerin devriye görevi ifa ettiği sırada fuhuş amacıyla hazırlanmış olan ve telefon numarası içeren kartvizitlerin sanık tarafından sokakta yerlere atıldığının tespit edildiği, sanığın alınan savunmasında para karşılığında kartları dağıttığını paraya ihtiyacı olduğu için mağdurun teklifini kabul ettiğini ve fuhuşla ilgisinin olmadığını ifade etmesi ve suç tarihi itibariyle 6763 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 227/3. maddesinin yürürlükte bulunmadığının anlaşılması karşısında;

sanığın, mağdurun gerçekleştirdiği fuhuş eylemlerine TCK’nın 227/2. maddesi kapsamında katkı sağladığına veya mağdurla fiili irtibatı bulunduğuna dair dosyada mevcut her türlü şüpheden uzak, kesin bir delil bulunmadığı ve sanığın sadece kartvizit dağıtmaktan ibaret eyleminin TCK’nın 227/2. maddesi kapsamında suç teşkil etmediği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,