Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/27649 K.2023/741

Hakaret suçu yönünden mağdur ...'ın soruşturma aşamasında 15.10.2015 tarihinde sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında A. Tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. B. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir. C. Tebliğname'de hakaret suçundan kurulan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, sanıktan korktuğu için şikâyetini geri aldığı, kendisine hakaret içeren mesajları rahatsız olduğu için sildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Katılan ile sanığın resmi nikahlı evli oldukları, aralarında geçimsizlik bulunduğu, olay tarihinde katılanı telefonla arayan sanığın, sinkaflı sözlerle "O..., f..." diyerek hakaret ettiği, "Tabanca aldım, seni öldüreceğim, beynine sıkacağım." diyerek tehdit ettiği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece hakaret suçundan şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme, tehdit suçundan ise sanıktan kaynaklanan ve katılanı hedef alan tehdit ya da tehlikenin bulunmadığı, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın savunmasını aksinin ispatlanamadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Aşağıda (A) bendinde açıklanan nedenlerle hakaret suçu yönünden Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir

A. Hakaret Suçu Yönünden

Mağdur ...'ın soruşturma aşamasında 15.10.2015 tarihinde sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur ...'ın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Tehdit Suçu Yönünden

Katılanın soyut iddiasından başka sanığın cezalandırılmasına yönelik her türlü, şüpheden, uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Hakaret Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik mağdur ...'ın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Tehdit Suçu Yönünden