Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/27988 K.2021/3360

Tehdit suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle ve 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/03/2019 tarihli ve 2018/403 esas, 2019/163 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 14/10/2020 gün ve 2020/82992 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki hüküm gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50. maddesinin 1. fıkrasında, kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, maddede sayılan seçenek yaptırımlara çevrilebileceği düzenlenmiş, aynı Kanun'un 3. fıkrasında ise, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." hükümlerine yer verilmiştir.

İncelenen somut olayda; anılan Kanun hükümleri dikkate alınarak yapılacak değerlendirmeye göre, daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanığa, 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2. cümle maddesi uyarınca verilen 25 gün hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesindeki amir hüküm gereğince, anılan maddenin 1. fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi zorunluluğu gözetilmeden, hapis cezasına mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Basit tehdit suçundan sanık ... hakkında, Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/03/2019 tarihli ve 2018/403 esas, 2019/163 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, dosyadaki belge ve bilgiler ile sanığın kişisel, sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 4-d fıkrası uyarınca,

a-TCK’nın 106/1-2. cümle fıkrası uyarınca, yerel Mahkemece yapılan uygulamada göz önüne alınarak, sanığın 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b-TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca cezanın takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

d-TCK'nın 106/1-2. cümle fıkrasıyla verilen 25 gün hapis cezasının, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın, 500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

c-Adli para cezasının miktarı ve sanığın ekonomik durumu nazara alındığında, hükmolunan adli para cezasının, TCK'nın 52/4. Maddesi uyarınca taksitlendirilmesine veya sanığa mehil verilmesine yer olmadığına,

d-TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın ve TCK'nın 50. maddesinin değerlendirilmesine dair ibarenin hükümden çıkarılmasına,