Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28034 K.2023/657

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/880 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca düşme kararları verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanık ...'ın "Seni başka erkeklere satacağım..." ve sanık ... ...'ın "...senin bacılarını abilerim dağa kaldıracak, size yapacağımızı biliriz..." şeklinde sözler söyledikleri iddialarıyla sanıklar hakkında açılan kamu davalarında, eylemlerin kanıtlanması halinde kovuşturulması şikayete tabi olmayan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunu oluşturması karşısında; tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle şikayetten vazgeçme nedeniyle sanıklar hakkında tehdit suçundan düşme kararları verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR