KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/2833 E., 2020/10539 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Katılan ...’ın yokluğunda verilerek 28//01/2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün katılan tarafından 20/02/2020 tarihinde süresinden sonra temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...’ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanığın temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık veya müdahil ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık hakkında verilecek ceza, "bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." şeklinde düzenlenen 1412 sayılı CMUK'nun 326/2. maddesi gereğince hakkında verilen hüküm aleyhine bozulan sanığın bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan önceki beyanları ile yetinilerek savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle hüküm kurulması,
2-Katılanın da zararının olduğu ve buna ilişkin faturalarını dosyaya ibraz etmesi karşısında; mahkemece zarar ile ilgili olarak sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi bakımından sanığa uygun süre verilerek, gerekirse mahkemece ödeme yeri belirlenip suçtan hasıl olan zararı ödeme imkanı tanınarak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/2833, K. 2020/10539, 5 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama