Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28832 K.2022/3476

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle sanık ...'a ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, CMK’nın 223/4. maddesi gereğince ceza tayin edilmeden doğrudan “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, Yasaya aykırı olarak TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca hüküm kurulduktan sonra TCK'nın 129/3 maddeleri gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, “TCK'nın 125/1. maddesinin” uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Hükümden sonra ... tarihinde yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanık ...’ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b- UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanık ...’nin ... tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, ölümün doğruluğu kesin biçimde saptanarak, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 64 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,