Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29222 K.2023/750

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile; 1. Sanık ... hakkında katılana karşı tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı 2. Sanık ... hakkında katılana karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca neticeten 1500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği 1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan hüküm kurulmamasına ve tehdit suçundan kurulan hükümde iyi hal indiriminin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. 2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan hüküm kurulmamasına ve tehdit suçundan beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların katılanın kiracısı oldukları, elektrik ve su faturalarını üzerlerine almamalarından bahisle aralarında husumet oluştuğu, sanıkların katılana ait olan cep telefonuna tehdit içerikli mesajlar atmaları üzerine sanıklar hakkında tehdit suçundan kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece sanık ...'in katılanı tehdit ettiğinden mahkumiyetine, sanık ...'in ise atılı suçu işlediğinin ispat edilemediğinden beraatine karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık hakkında iddianameye konu mesaj içeriklerinde tehdit içerikli bir beyana rastlanılmadığı ve başkaca delilde bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim yapılmasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak,

1. 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde tercih edilen seçimlik hapis cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak para cezasına çevrilmesi,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası birinci cümlesi gereğince kamu davası açıldığı, kovuşturma aşamasında ise eylemin sair tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek, aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, sair tehdit suçunun uzlaşmaya tabi bir suç olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. (2) nolu bent gereğince uzlaşma sağlanamaması halinde.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluk bulunması,

Nedeniyle bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,